Krótko o Andorze

Rola książąt w Andorze zawsze była tylko symboliczna i kraj ten nie był nigdy naprawdę księstwem, ale na tablicach rejestracyjnych andorskich samochodów, obok tradycyjnego godła kraju, figuruje nadal napis: Principat d’Andorra czyli Księstwo Andory.

Andora ma powierzchnię 468 km² i ponad 84 tysiące mieszkańców (dane z 2009 roku). To tak, jakbyśmy na nieco mniejszym obszarze niż zajmuje Warszawa, umieścili całą ludność takiego miasta, jak Nowy Sącz czy Jelenia Góra.

Andora jest krajem wyjątkowo bezpiecznym, choć posiada jedynie symboliczną armię, która nie walczyła od ponad 700 lat i oddaje głównie honory fladze państwowej podczas oficjalnych ceremonii. Składa się ona, co ciekawe, z samych oficerów i służą w niej tradycyjnie, bez wynagrodzenia, wszyscy zdolni do tego mężczyźni, którzy posiadają broń.

Obywatelami kraju, stają się automatycznie wyłącznie dzieci Andorczyka lub Andorki. Jeszcze do niedawna obcokrajowiec mógł uzyskać obywatelstwo dopiero w trzecim pokoleniu, a poślubiając Andorkę, właścicielkę nieruchomości, zostawało się obywatelem, gdy syn pochodzący z tego małżeństwa kończył 14 lat. Obecnie wiele się zmieniło, ale cudzoziemcy mieszkający w Andorze mogą ubiegać się o status obywatela dopiero po 20 latach pobytu, zrzekając się obywatelstwa kraju swego pochodzenia. Dzieci obcokrajowców urodzone w Andorze mogą otrzymać obywatelstwo po ukończeniu 18 roku życia, jeśli mieszkały tam przez cały czas.

W Andorze kobietom bierne prawo wyborcze przyznano dopiero w 1970 roku (czynne prawa uzyskały w 1975 roku). W 1971 roku postanowiono uznać za pełnoletnie osoby, które ukończyły 21 rok życia; w 1985 roku granicę pełnoletniości określono na 18 lat.

Andora dopiero w 1958 podpisała oficjalnie zawarcie pokoju z Niemcami, z którymi pozostawała formalnie w stanie wojny od czasów I wojny światowej, co przeoczono w Traktacie Wersalskim!

W wersji oryginalnej i w większości innych języków pisze się ANDORRA, nie wiadomo dlaczego w języku polskim piszemy ANDORA przez jedno „r”. Stolica państwa nazywa się Andorra la Vella (czyli Stara Andora), tym razem również w języku polskim jak w wersji oryginalnej pisane przez dwa „r”. Mieszkańca tego kraju nazywamy Andorczykiem, a mieszkankę – Andorką.

Władza ustawodawcza w Andorze spoczywa w rękach parlamentu czyli Rady Generalnej, której przewodniczy dwóch syndyków, mianowanych przez radnych. Połowa spośród 28 członków Rady wybierana jest w wyborach powszechnych z siedmiu list parafialnych, a połowa z listy ogólnokrajowej. Wybory odbywają się co 4 lata.

Andorra